En daar zit ik dan weer. 10 uur, kopje koffie en een leeg Word document voor mn neus. De Schrijver Dezes is terug om alle wederwaardigheden uit den Hoofdklasse Heren 1 27 holes aan u over te brengen, of dit nou goed en blij nieuws is (in geval van een overwinning) of in essentie treurig nieuws (in geval van een Nederlaag) in de NGF competitie editie 2019. De komende tijd hoop ik u weer iedere week op maandagochtend een klein schrijfsel te presenteren. Dus pak een bakje koffie en leesch en huivert!

De voorbereiding van Heren1 27 holes is er dit jaar 1 uit het boekje geweest. We hebben hard en veel samen getraind om in topvorm aan de start te kunnen verschijnen. Onze Birdie Bro Bram pakte de tweede plek in de Zuivelrijck Wintercompetisie (waarvoor wij onze pet natuurlijk diep afnemen). De andere spelers hebben naar verluid gedurende de winter enorm lekker voor de kachel gezeten om zich mentaal voor te bereiden op alle holes die de komende weken gaan komen met een kop chocomel in de hand en de ogen meditatief gesloten. Er was slechts 1 teammeeting in een niet nader te benoemen café in H’veen nodig om alle neuzen de juiste kant op te krijgen en het juiste teamgevoel te creëren.

Heren 1 zou Heren 1 niet zijn als er dit jaar niet op een ongewone manier gestart zou worden met de competitie. Ondergetekende werd om 8.10 uur wakker en dacht bij zichzelf: wat een heerlijke zondag: Vogeltjes fluiten, #lekkerlummelen en heerlijk niks doen. Op hetzelfde moment schoot hij overeind met de gedachte dat hij 8.15 captain Jack op moest halen, want #COMPETISIE!! In allerijl alles bij elkaar gegrist en op weg naar de Captain. Het was nogal fris deze vroege ochtend en Captain Jack had er niet op gerekend dat hij zo lang moest wachten op de stoep voor z’n huis. Ondergetekende trof een klompje ijs aan bij zijn Residentie op de Munt. Zo sneu en mijn schuld nog wel!

Met de verwarming op 10 begonnen we dus aan onze overtocht naar Noord Holland achter de andere teamleden aan. Hoe verder we vorderden over de Afsluitdijk, des te meer begon de Captain te ontdooien. Bij aankomst was de Captain gelukkig weer aardig opgewarmd en klaar voor den strijd. Het laat zich raden dat via app en mondelinge overdracht ondergetekende behoorlijk door de mangel genomen is en plechtig heeft moeten beloven niet weer zo laat naar bed te gaan op de zaterdag voor een wedstrijd.

Enfin, zo waren wij ter plekke voor de eerste competisiedag van 2019. Plaats van handeling: Golfclub Westwoud, eigendom van Leen Westwoud, het Nederlandse neefje van de bekende golfer Lee Westwood. In de ochtend was het fris met de stevige Noordoostelijke bries. De Birdie Bro en ondergetekende mochten als eerste los in de 9 holes greensome. De tegenstander had enkele kleine kansjes, maar tezamen moffelden we hen overtuigend onder het tapijt: we wonnen 4&2. Goedgemutst meldden we ons voor de lunch, om aldaar te vernemen dat de andere koppels helaas verloren hadden. 4-2 achter dus na de ochtend…

Dan moest het maar in de middag. Captain Jack meldde echter dat zijn schouder nog steeds een beetje bevroren was van zijn wachtsessie op de stoep in de ochtend. Daarom pastten we onze strategie aan: we offerden de captain op, om mij in de tweede single meer kans te geven. En alzo geschiedde: in een heerlijk winderig gevecht tegen steady tegenstander Michiel kon ik uiteindelijk aan het langste eind trekken: winst 3&2. In de overige singles ging het op en neer. Bram verloor helaas, The Bald Bomber (Robin Otter) pakte zijn pot overtuigend. Het was hopen op de laatste partijen of de winst naar de Heidemeer zou gaan. Hoewel de Heeren hard vochten voor hun kansen moesten Icemaster Schreur en Mr. Matchplay himself Menno Slaap pas diep in de ronde toch het hoofd buigen tegen goed spelende tegenstanders.

Al met al waren we er dichtbij gevoelsmatig, maar redden het nét niet. Jammer, maar helaas. Volgende week spelen we op de Hilversumsche tegen de Goyer. Zij zijn met de gastheer van volgende week toch echt wel de titelkandidaten. En wat betreft de naam van GC Westwoud: we hebben hem gezamenlijk maar omgedoopt tot GC “Lee Westwould”, want we hadden het graag sportief gesproken anders zien aflopen!

Tot volgende week!

Arjen Miedema