Laatste nieuws

We hadden het zo super voor elkaar dachten we! Team compleet gemaakt met ons nieuwe maatje Maaike Bouwman. Prachtige nieuwe outfit van LIZ Mode, dankzij de super aardige Lisette. Tot 2 teamleden van vaste waarde, te weten Wietske en Lynda, wegens gezondheidsproblemen moesten afhaken.
Begin 2019 gaf ik aan niet meer deel te willen nemen aan de competitie senioren 18 holes. Dat lag natuurlijk niet aan mijn teamgenoten van 2018, maar aan het feit dat we soms ’s middags om drie uur al klaar waren en meteen naar huis gingen. Anders moesten we tot ca 18.00 uur blijven voor het diner, en loop je het risico al voor die tijd iets te veel drankjes genuttigd te hebben. Het team Heidemeer senioren 1/ 27 holes was echter al volledig bezet. Andor zei tegen mij, als jij een team kunt samenstellen doe ik mee en Klaas Oenema ook. Het lobbyen begon.
Dinsdag 2 april begon de competitie dit jaar en voor ons was de eerste wedstrijd in Veendam bij de Compagnie. De Drentsche was onze tegenstander en we kwamen weer veel bekende gezichten tegen. Vooraf hadden we al medelijden met ’t Sybrook uit Oldenzaal want zij moesten alle wedstrijden naar het hoge noorden, Heerenveen was het dichtst bij. Zij speelden voor het eerst competitie, maar die afstanden bleken hen allerminst te deren, sterker nog, ze gingen altijd als laatste weg. Dat noemen we genieten! Tegen de Drentsche kwamen we 4-2 voor uit de greensomes en na een heerlijke lunch waren we klaar voor de singles. Daar werd hard gestreden met als eindresultaat 9-3, zodat de eindstand uitkwam op 13-5. Dik tevreden met zo’n start.
En toen brak de twaalfde van de vijfde aan. De dag die je wist die zou komen, D-Day. Ja, beste Damesch ende Heeren: deze dag zou het Verdict geveld worden omtrent Degradasie dan wel Handhaving in den Hoofdklasse van ‘ons’ Eerste Team. ‘We’ zouden dolgraag invloed willen uitoefenen op het Verdict, maar aangezien wij deze dag gastheer waren konden wij slechts vanaf de zijlijn toekijken hoe het competisiegeweld zijn climax zou bereiken. We besloten daarom ons Lot met opgeheven hoofd te ondergaan, wat het eindresultaat ook moge zijn. Slechts 5 wedstrijdpunten waren nodig voor de West Friese tegen de Goyer om ons met de elleboog uit den Hoofdklasse te wippen…
Heren 1 27 holes: neemt degradatiespook afslag Heerenveen? De Schrijver Dezes heeft het hier natuurlijk over de prestaties van Heren 1 27 holes en niet het eredivisie team dat ook uit Heerenveen komt en dit seizoen op zijn zachtst gezegd matig presteert. Hoewel daar onrust al enige tijd heerst (inclusief de Geescht van Riemer!), overheerst bij ons team al 2 weken de opluchting dat we ons wederom mogen verheugen op een jaar in den Hoofdklasse. Goedgemutst reisden we dus af naar GC de Goyer, want op het affiche prijkte een wedstrijd tegen een op papier gelijkwaardige tegenstander: de Heemskerkse. Redelijke weersvoorspelling, een gelijkwaardige tegenstander. We waren zo overtuigd van onze kansen dat wij aanstormend talent Sebastiaan Breitsma mee hadden genomen om hem kennis te laten maken met competisie golfen op ‘hoog’ niveau. Om met de woorden van een bekende presentator van een Engels autoprogramma te spreken: “what could possibly go wrong?”.
Op een van de meest historische dagen in de wereld van Sport trokken wij als Heidemeer Heren 1 op onze veldtocht door den Hoofdklasse naar Heemskerk om aldaar de strijd aan te binden met de Westfriese. Wetende dat we wellicht kans zouden maken op een overwinning traden we aan met een sterke opstelling. Bombing Brechtus, Captain Jack, de Birdie Bro, The Baldy Bomber, Icemaster Schreur en ondergetekende stapten stipt om half 8 in de ochtend klappertandend in de auto. We klappertandden niet zozeer van de zenuwen (want wij hebben altijd genoeg zelfvertrouwen), maar wel van de kou: -2 op de thermometer een vlagerige koud aanvoelende oostenwind. Het contrast met een week eerder (zon, polo’tje!) op de Hilversumsche was groot.
Zondag 7 april jl. stond alweer de tweede competitiedag op het programma voor de mannen van Heren 1. Deze keer hadden we ons allemaal al een week verheugd op ‘de dag die je wist dat zou komen’, want ‘we’ mochten aantreden op de Hilversumsche tegen titelkandidaat de Goyer.
En daar zit ik dan weer. 10 uur, kopje koffie en een leeg Word document voor mn neus. De Schrijver Dezes is terug om alle wederwaardigheden uit den Hoofdklasse Heren 1 27 holes aan u over te brengen, of dit nou goed en blij nieuws is (in geval van een overwinning) of in essentie treurig nieuws (in geval van een Nederlaag) in de NGF competitie editie 2019. De komende tijd hoop ik u weer iedere week op maandagochtend een klein schrijfsel te presenteren. Dus pak een bakje koffie en leesch en huivert!
Het was vrijdag 11 mei dat we afreisden voor de laatste NGF wedstrijd naar Dorhout Mees in de Flevopolder. Wij stonden er goed voor met 16 punten dus nog een paar puntjes halen en wij zouden kampioen worden van deze poule.
Na een kleine onderbreking van een dinsdag van ontvangen en een dinsdag vrij, togen we 24 april naar de Drentsche om de strijd aan te binden met oude bekenden van vorig jaar, Havelte. Een team dat intussen is uitgegroeid tot een zelfbewust team met kampioensaspiraties. Waar ze vorig jaar nog ontzag voor Heidemeer leken te hebben, hielp zelfs de koude oorlogsvoering niet, dat ze vast niet twee keer achter elkaar goed zouden spelen. Nee, de dames aten ons op met huid en haar bijna. 13-5 werd de pijnlijke afstraffing.
Vroegtijdig vertrokken we vanaf de parkeerplaats van Heidemeer met 2 auto's. Maaike haar bus weer volgepakt met onze trolleys en "slagwerk" en met bijrijdster Herma en de andere dames, Syta, Jelly en Richtje bij mij in de auto. Op naar Dorhout Mees in de polder!
En daar was ie dan… De laatste competitiedag. Het moment suprême, de kers op de taart, de grande finale, de Moeder Aller Wedstrijden, enzovoort: u begrijpt wat ik bedoel! Onze veldtocht was bijna ten einde, waarbij wij stiekem op de heenreis van eeuwige glorie een platte kar door het Friese Haagje… bloemenregen… een arrenslee, ongeëvenaarde golfheroïek en een Triomf met een hoofdletter droomden. Slechts 1 opponent stond ons in de weg en wel de mannen van Zeewolde. Op voorhand de grote favoriet voor de eindzege, maar een mindere dag van hen… een goede dag van ons, wat cijfermatig rekenwerk en het zou zomaar kunnen… Toch?
Eind april: Ene Willem A ploft na allerlei plichtplegingen op de bank in met zn wijffie en denkt: zo, nu eerst een… Het voetvolk waar wij toe behoren hebben lekker meegefeest op donderdavond, vrijdag en zaterdag, maar op de zondag gaan de koppies moeten bij ons de koppies weer op strak, want het gastheerschap moet bloedserieus uitgeoefend worden!
De eerste keer was het een regenachtige dag, de tweede keer was het droog en nu de derde keer was het een zon overgoten dag! We vertrokken om 9 uur vanaf het clubgebouw en gingen op weg naar Exloo. Daar aangekomen konden we lekker buiten op het terras genieten van een bakje koffie met een stukje krentenbrood.
Denkend aan het woord ‘Berendonck’ denkt de schrijver dezes aan een VOC schip dat in de Gouden Eeuw de wereldzeeën bevoer, bemand met ruige mannen met baarden die voor niets of niemand terugdeinzen, bruingebakken door de zon die stevig op de huid brand en noest werken voor het hogere doel. Zo ervoeren de mannen van de Heidemeer de veldtocht richting Wijchen, onder de rook van ‘Havana aan de Waal’, diep verscholen in het Hollandse land, ver verwijderd van it Friese Heitelân. Gevoelsmatig tropische temperaturen, het leek of we ons rond de evenaar bevonden.
Zondag 15 april. Op naar de Lange Leegte te Veendam, om de strijd aan te binden met de Edese op de Compagnie. We rekenden op een mooie dag buiten spelen, maar bij aankomst in Veendam: regen… Als ik ergens niet blij van wordt is het neerdalende regen met een ronde golf in het vooruitzicht!
12 april hebben wij als senioren team 3 andere teams op het Heidemeer ontvangen. Het waren SyBrook ,Exloo en Dorhout Mees.
De tweede ronde hebben we alweer gehad en wat boffen we met het weer. De eerste speeldag speelden we tegen de Noord Nederlandsche (een nieuw team met nog weinig wedstrijdervaring), ze  gingen onbevangen de strijd aan. We speelden op Martensplek (Tiendeveen), voor de meesten van ons een onbekende baan.
Ons dames seniorenteam is een mooie mix van ervaren en minder ervaren competitiespelers. Onze poule bestaat uit 4 teams. Dit betekent dat ieder team ook ‘thuis’ een wedstrijd speelt. Wij spelen deze dag tegen het thuisspelende team van Sybrook. Als thuisspelend team ken je natuurlijk alle holes en weet je precies waar je de bal moet spelen én waar beslist niet. De meeste dames van ons team hebben nog nooit op Sybrook gespeeld, dus dit wordt een hele uitdaging.
Pech? zeg maar 3 keer vette pech! Vorige week kreeg ik een berichtje van Karin met de vraag: "willen de captains van de teams een verslagje maken van de door hen gespeelde competitie?". Uiteraard wilde ik dit wel en was in de veronderstelling snel klaar te zijn...
Op 2 april was het weer zo ver. De start van de NGF competitie 2017 begint voor Heren 1 Hoofdklasse 27 holes met een reis naar ‘De Koepel’ in Twente. Voor velen van ons een onbekende baan en een team dat wij in de competitie niet eerder waren tegengekomen. Die voorjaarszondag is het prachtig weer en de baan is verrassend; goed onderhouden, mooie lay-out en een schitterende bos/parkachtige omgeving. Zeker een aanrader om eens te gaan "greenfeeën"!
Met een geheel nieuw team traden we aan in de competitie, in een poule waarin we zeker kansen zagen om kampioen te worden...
Na een intensieve voorbereiding ( 1 gezamenlijke training van 18 holes waarbij onze captain bijna een meerkoet de dierenambulance in sloeg), vertrokken we op 2 april richting Zeewolde voor de 1e wedstrijd van de NGF competitie. Tegenstander van die dag was ‘t Sybrook uit Enschede. De matadoren voor dit seizoen waren Wiebe, Ale, Marc, Peter (captain) , Gideon en nieuwkomers Robert Sven en Arjan. Voor Robert Sven zijn debuut in competitiegolf en Arjan kwam over van Heren 3.
2 April 2017. Daar begon de competitie voor ons. Na een intensieve voorbereiding mochten wij eerst gastheer zijn. Dan heb je dat maar weer gehad en het heeft als voordeel: we kunnen de tegenstanders inschatten op speelsterkte! Zo op die bewuste morgen kwamen de tegenstanders binnen. De eerste indruk van een bepaalde speler in ons team: "Zo! Dat zijn oude mannen! We worden met 2 vingers in ons neus kampioen!". Niets bleek minder waar, achteraf gesproken.
Na twee jaar tobben, dat wil zeggen degraderen, maar toch weer in dezelfde klasse blijven spelen, omdat ons eerste team wegviel uit de competitie, hadden we ons getroost dat we dan nu een beter jaar zouden krijgen. Het degradatiespook loerde niet meer om de hoek, want degraderen kon niet. Speelden we dan in de laagste klasse?? Nou vast niet, zal wel een foutje zijn.
Onze golfcompetitie speelde zich dit jaar af in 5 provincies, te weten: Utrecht, Drenthe, Overijssel, Gelderland en ons eigen Friesland. Onze slogan luidt: MET DE JUISTE TEAMGEEST ERVOOR GAAN. En dat hebben we uiteraard in de praktijk gebracht!
Laatste nieuws ontvangen?
Bent u geen lid van GC Heidemeer, maar wilt u wel graag op de hoogte gehouden worden van het laatste nieuws? Schrijf uzelf hieronder dan in voor onze nieuwsbrief!

Uw naam (verplicht)

Uw email (verplicht)