In januari 2017 kreeg ik van mijn vriendin Laura op mijn verjaardag 5 golflessen cadeau. Uiteindelijk hebben we in augustus deze lessen gevolgd en ik was eigenlijk direct enthousiast. Wat overigens niet betekende, dat ik de slag ook te pakken had. Dat is namelijk een heel ander verhaal. Het is een proces van vallen en opstaan. Maar uiteindelijk mocht ik toch in november meedoen aan de laatste rabbitwedstrijd van 2017. Dat vond ik geweldig. Ik heb me dan ook direct opgegeven voor de eerste rabbit wedstrijd van dit jaar. Moet wel zeggen, dat ik afgelopen week wat twijfel had. De temperaturen spraken mijn namelijk niet echt aan. Maar dat viel uiteindelijk heel erg mee. Koud en zonnig. Uit de wind (meestal het geval) heerlijk. Door wat twijfel over de hoeveelheid kleding meldde ik mij wel wat aan de late kant op de golfbaan en kon direct als 1e met Hil de baan op, onder begeleiding van onze mentor Harry.

De overige 6 bikkels: Anneke, Dirk, Eddie, Hans, Koop en Tetsje volgden, ook onder begeleiding van mentoren. De eerste hole was voor mij nog wat onwennig, maar daarna ging het eigenlijk heel goed. Met voor mij als hoogtepunt hole 8, welke ik in 4 slagen afrondde. Daarbij wel een beetje geholpen door de weersomstandigheden. De bal rolde namelijk wel lekker door. Onderweg bleek, dat Hil en ik zelfs ook nog gemeenschappelijke “wortels” hebben in het gebied Gersloot, Luxwoude en Langezwaag.

Het uiteindelijke resultaat was een score van 25 punten, natuurlijk wel geholpen door een behoorlijke handicap. Ook Hil deed het goed en behaalde een persoonlijk record met 17 punten. Daartussen werd Dirk derde met een score van 18. Na de wedstrijd hebben we nog gezellig een kopje koffie gedronken, sommige (misschien was het alleen Koop) met een bittertje erbij. Ook een hernieuwde kennismaking met een oud collega/elftalgenoot en telefoonnummers uitgewisseld. Altijd handig als je samen een “rondje” wilt lopen!

Al met al een hele fijne en gezellige ochtend, waar ik ook weer veel heb geleerd van onze mentor. Maandagochtend ga ik altijd naar de sportschool, waar ik dan ook wel eens een praatje maak. Trots vertel ik een sportgenoot, tevens een meer ervaren golfer, van mijn prestatie op de golfbaan, die mij daarna ‘een duikboot’ noemde (navraag leert dat golfers die een naar de handicap gegeven een bovengemiddeld hoge score maken, ‘een duikboot’ worden genoemd).

Sponsor Windfjord en alle mentoren: bedankt!

Izaäk de Haan