Afgelopen mei voor het eerst begonnen met golf en van een viertal lessen van Tineke genoten; haar advies was om meteen in te schrijven voor wedstrijden en het liefst waar een mentor bij aanwezig was. Daardoor heb ik 3 oktober al weer meegedaan aan mijn derde Windfjord Rabbit wedstrijd, en had ik de vorige keer mijn handschoen vergeten en daarvoor de pitch fork, nu had ik alles bij me, zelfs de paraplu want er dreigde wel regen, maar gelukkig bleef het deze gehele ochtend droog.

Omdat je door de corona bijna alle betalingen per pin doet, was mijn kleingeld echt op, dus gepast betalen was even niet mogelijk. Daar was meteen commentaar van Gerard (onze voorzitter) op, dus heb ik maar 50 cent extra gedoneerd en dat na afloop weer terug gepakt door een extra bitterbal te verorberen!

Diezelfde Gerard bleek ook onze mentor te zijn; een van mijn teamgenoten was Jimmy, notabene een oud-leerling van mij, dus genoeg om over een aantal zaken te praten en leuk om zo weer eens mensen te ontmoeten die je van vroeger kent. Meteen wel een zorg want Jimmy gaat dit jaar als een speer en speelt met een handicap 22.6 en ik met 52. Daar zat dus voor mij geen muziek in, dacht ik, mMaar dan komt dat fenomeen van de handicap dus om de hoek kijken. Na een hele matige start begon het bij mij bij hole 4 te lopen en begon ik punten te scoren. Je merkt dan dat je dankzij de extra slagen in de puntenscore toch aardig kan bij blijven. Door een behoorlijk aantal missers, zoals drie keer nodig hebben om uit een droge sloot te komen, heb je het idee dat het niet echt lekker gaat. Uiteindelijk sprokkel je toch aardig wat punten bij elkaar en wordt je zelfs gedeeld eerste van deze dag!

Leuk is dat je van je oud-leerling dan weer een aantal zaken leert, zoals bij een hoge vochtigheid de bal niet te hoog spelen en dat door die vochtigheid daardoor de green bij het putten minder snel is. Gerard maakt je weer attent op het plaatsen van een bal, als deze wat dieper op de fairway ligt. En natuurlijk hield hij de puntentelling goed bij, waar ik het aantal slagen nogal eens achteraf moest berekenen. Of zou dat juist komen, omdat er sowieso iemand is die de telling voor jou bijhoudt?

Inmiddels meende ik te weten hoe ik de scorekaart moest invullen op de machine, maar in mijn enthousiasme vulde ik echt de SCORE punten in en niet het aantal slagen. De machine sloeg niet op hol, maar berekende een score van 53 punten voor mij! Dat leek mij iets teveel van het goede en gelukkig hebben we dan Maaike, die het aantal weer wist terug te brengen tot een score van 21.
Leuk is het om met elkaar even na te zitten en te horen hoe eenieder het ervaren heeft, met alle voors en vooral de tegens, want daar heeft bijna iedereen het over. Ik heb mij daarom voor genomen om nu ook te gaan oefenen met de hybride’s, want als je dat goed beheerst, sla je een mooi stukje verder. Oefenen dus.

Inmiddels ben ik nu lid geworden van de club en ben zeker van plan om mij in te schrijven voor de laatste Windfjord Rabbit wedstrijd in november. Mentoren en organisatie bedankt!

Leo van Schaick

N.B. Door een fout in de telling blijk ik toch tweede geworden te zijn en is Gonnie de enige echte eerste. Gonnie gefeliciteerd!